تبلیغات
اصفهان نما - میر سیّد عبدالحسین سیّد العراقین
پیش شماره های اصفهان
تقویم نمایشگاه اصفهان
14 مکان محبوب توریست ها
میرسید عبدالحسین مدرس خاتون آبادی معروف و ملتب به ‌«سید العراقین» از سلاله سادات جلیل القدر خاتون آبادی اصفهان می باشد. وی فرزند میرزا مهدی بن میرمعصوم خاتون آبادی و نسبتش به میرمحمد اسماعیل(مدرس کبیر خاتون آبادی)،مفسر قرآن و اولین مدرس مدرسه چهارباغ در دوره صفوی ، می رسد.
اجداد سیدالعراقین عموما از علمای بزرگ اصفهان و روسای علمی و دینی این شهر بوده و به مناسبت سکونت در محله پاقلعه(از محلات قدیم اصفهان) به سادات پاقلعه معروف شده اند.سیدالعراقین از فقهای برجسته اصفهان و از مدرسین معروف مدارس علوم دینی در قرن چهاردهم هجری بود که به سال ١٢٩۴ ق. در اصفهان متولد شد. مقدمات علوم دینی را در اصفهان آموخت. سپس برای تکمیل علوم به عراق عرب رفت و سالها در نجف اشرف از محضر درس آیات عظام سید محمد کاظم طباطبائی. آخوند خراسانی ، حاج آقا رضا نهاوندی، ملاعلی نهاوندی و میرزا محمد تقی شیرازی بهره گرفت و به مقام اجتهاد نائل آمد. اوج شهرت وی مقارن با مشروطه خواهی مردم اصفهان بود. او پس از اتمام تحصیلات خود عزم بازگشت به اصفهان را داشت که آخوند خراسانی به وی سفارش نمود تا در مسیر راه و در شهر اصفهان درباره مشروطه و لزوم حمایت از آن سخنرانی نماید و مردم را به پشتیبانی از آن فراخواند. بدین لحاظ او حلقه ارتباطی حوزه علمیه نجف با حوزه علمی و مردم اصفهان بوده است. بنابراین اصفهان از اولین شهرهایی بود که در نهضت مشروطه خواهی با اندیشه اسلامی علمای بزرگ نجف همراه شد و علمای آن نقش برجسته ای در این هم فکری و هم سویی داشته اند.
میر سیّد عبدالحسین سیّد العراقین

سید العراقین از جمله علمایی است که پشت و پناه مردم در حوادث زمانه بوده و علاوه بر این، در جریان های سیاسی عصر مشروطیت همراهی و همکاری وی با حاج آقا نورالله قابل توجه است. از هنگام تشکیل هیات علمیه اصفهان در سال ١۳۴٢ ق. که از اقدامات مهم و برجسته حاج آقا نورالله نجفی می باشد، سید العراقین نیز از اعضای اصلی این هیات بوده است و پس از فوت حاج آقا نورالله در سال ١۳۴۶ ق. سیدالعراقین به عنوان جانشین وی وظیفه هدایت و اداره آن راگرفت.از حضور پرنفوذ سید العراقین در جریان مهاجرت علمای اصفهان به قم نیز در منابع اشاراتی شده است. مهاجرت علماء به ظاهر در اعتراض به تصویب قانون نظام اجباری و در واقع، مخالفت با سلطنت رضاخان بود و به شدت مورد حمایت مردم و علماء قرارگرفت. به گفته مصلح الدین مهدوی، تعداد علمای مهاجر اصفهان قریب سیصد نفر بوده است.در اصفهان انتشار آگهی نظام اجباری، شهر را متشنج کرد و به تعطیلی عمومی و تظاهرات گسترده بر ضد قانون نظام اجباری انجامید. توده مردم برای چاره جویی به منازل آقایان: حاج آقا نورالله ، ملامحمد حسین فشارکی و سیدالعراقین روی آوردند. حاج آقانورالله پس از مشورت با علمای دیگر، مردم را به آرامش دعوت نمود و قول داد که برای تحقق خواسته های مردم و مذاکره با دولت به قم مهاجرت نماید. به این ترتیب وی و آخوند فشارکی و سیدالعراقین و نیز بیش از یکصد نفر روحانی و طلبه و گروهی از مردم، در میان مشایعت شکوهمند عموم مردم به قم مهاجرت نمودند. بر اثر اصرار و پافشاری حاج آقا نورالله و هیات علماء، دولت شرایط علمای مهاجر را پذیرفت. اما پیش از آنکه موافقت نامه علما و دولت در مجلس تصویب شود حاج آقا نورالله درگذشت.
میر سیّد عبدالحسین سیّد العراقین

نتیجه این قیام و مهاجرت آن بود که دولت انگلستان بیش از پیش به خطر علما‌ و روحانیت پی برد و مخالفان حقیقی و سرسخت سیاست هایش را شناخت. نکته مهم آنکه رضاخان نیز از این قیام و مهاجرت علما، به شدت دچار وحشت شد و به نامه علمای بزرگ اصفهان چنین پاسخ داد:« جنابان مستطابان حجج اسلا‌م حاج آقا نورالله مجتهد و فشارکی و حاجی کمال الدین و سیدالعراقین دامت افاضاتهم؛ تلگراف جنابان عالی واصل گردید. از اینکه رئیس دولت و وزیر دربار موفق شده اند مکنونات خاطر ما را آن طوری که منظور بوده ابلاغ و اظهار نمایند، مسرت خاطر داریم. چنانچه البته به جنابان عالی مشهود و معلوم شده است هیچ وقت منظوری جز عظمت و شوکت اسلام و روحایت مقام و احترام پیشوایان روحانی نداشته و همبشه علاقه مند به این مقصود بوده و هستیم که اجرا، عقایا و نیایت ما نسبت به سلسله علما، اعلام و ترویج شعائر مقدسه اسلامی با هیچ مانع و عایقی مصادف نشود، امیدواریم علما، اعلام نیز این نیت و عقیده را که البته مقرون به خیر و صلاح مملکت و حفظ عظمت دیانت است همه وقت حسن استقبال نموده با ابراز صمیمیت بیش از پیش خاطر ما را قرین خرسندی و مسرت نمایند.»بر این اسامی می توان دریافت که سیدالعراقین از علمای برجسته ای بوده که در دوره حاج آقانورالله از مقام و موقعیت خاصی برخوردار بوده است.
میر سیّد عبدالحسین سیّد العراقین

در بعد علمی نیز وی در اصفهان جایگاه ویژه ای داشته است. او به اقامه نماز جماعت، ترویج و تبلیغ دین، تدریس علوم دینی، حل و فصل کشمکش ها و دعاوی مردم می پرداخت و جزو علمای درجه اول شهر محسوب می شد. وی علاوه بر تدریس در مدرسه چهارباغ، عهده دار تولیت شرعی آن مدرسه و نیز مدرسه حهارباغ صدر(چهارباغ خواجو) و مدرسه پاقلعه بوده و بدین وسیله سرپرستی امور طلاب مدارس یاد شده هم با آن بزرگمرد بوده است.سیدالعراقین آخرین مدرس معروف مدرسه چهارباغ به شمار می رفت واین مدرسه پس از فوت وی سال ها تعطیل و خالی از طلبه و محصل وامور وقفی آن نیز زیر نظر اداره اوقاف بود، تا این که پس ازشهریور ١۳٢٠ ش. بار دیگر به حالت اول بازگثست و طلاب درآن ساکن و به تحصیل مشغول شدند و جلسه های تدریس فقه و اصول و حکمت و ادب در انجا دایر گردید.سرانجام سیدالعراقین در شب چهارشنبه دهم شوال ١۳۵٠ ق. وفات یافت و در مزار تخت فولاد به خاک سپرده شد. برای او بقعه ای بنا کردند که پس از وی نیز عده ای از مجتهدین وبزرگان علمی در آن به خاک سپرده شدند.


تبلیغات
خبرنامه

اگر از این مطلب خوشتان آمد،رایانامه خود را ثبت کنید و از این پس تمام مطالب اصفهان نما در رایانامه خود دریافت کنید!

موضوعات مرتبط
  • افراد برجسته
  • ارسال نظر
     
    لبخندناراحتچشمک
    نیشخندبغلسوال
    قلبخجالتزبان
    ماچتعجبعصبانی
    عینکشیطانگریه
    خندهقهقههخداحافظ
    سبزقهرهورا
    دستگلتفکر
    نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
    ᗩᒪᓰ عالی بود
    عشق است سپاهان
    نظرسنجی
    » به نظر شما کدام پروژه در حال ساخت برای اصفهان مفیدتر است؟